Ognie świętego Elma

nieroztropne hurysy

w tańcu zatracone

już nie patrzą na tego

co z nimi flirtował

unosząc sukienki

a wesoły zalotnik

kiedy się przemieni

w ryczącego demona

wysmaga je batem

i szarpiąc za włosy

powali na ziemię

jak ścięte cedry

Antoni Padewski

stanie w oknie 

w obronie

panien mądrych

co dostrzegły

ognie świętego Elma

iskrzące się

w oczach obłędnych tego

który łamie maszty

wyrywa drzewa

albo strąca

płatki w ogrodzie

Paryskie noce

sierpniowe noce są chłodne
na schodach polskiego kościoła
przy rue saint-honoré
ksiądz proboszcz stąpa ostrożnie
by nie rozdeptać mi głowy
dobranoc bez cienia sarkazmu
po którym trochę tęskno
do smaku kolacji domowej
ogromny józek z bieszczad
właśnie wypija mi wodę
a wcześniej uciekł od wojska
je suis polonais
je cherche du travail
odmawiam jak modlitwę
by wreszcie zamknąć oczy
i wrócić na chwilę do kraju

Zapominam

uciekające myśli skaczą
z kamienia na kamień i gubią
cały porządek działań
w roztargnieniu zapominam że
tam oto jest drugi brzeg
a tutaj gubi się mój czas
wypuszczam kolejne słowa
które odbijają się jak kaczki
i znikają kiedy uwaga
przerzuca się na coś innego
przez jej deficyt nie umiem
wyznać miłości bo kocham
bez biernika brzmi jakoś dziwnie

Herbata z róży

wyhodował różę w swoim wnętrzu 

dlaczego to co piękne musi boleć

krew z przygryzionej wargi jedynym

dowodem na wbity w komorę kolec

proszę przybić pacjenta do stołu

rozkazuje ordynator nad umywalką

wspomnień nie trzeba znieczulać

anestezjolog odsłania trzydzieści

srebrnych zębów i wpycha gąbkę

uwiję ci z niej piękny wianek

szepce siostra oddziałowa zadowolona

z wygranej w kości przecież pensje

w służbie zdrowia są takie niskie

nieruchoma linia na monitorze

wskazuje że operacja się udała

instrumentariuszka pada na kolana

z okrzykiem że ta róża jest boska

zagrzebany w kryształowym piasku

na samym dnie kubka czekam

na różaną herbatę

Nie mam nastroju do tańca

"Chodź, zatańczymy czymy czymy walczyk,

cyk cyk na tarczy, niech tyka niech patrzy.

Chodź, zatańczymy czymy czymy tango,

dziś danse macabre Naszą ostatnią randką"

Buka ft. Rahim

jej oddech zagłuszam śmiechem
im dłużej tym humor bardziej  czarny
już prawie nie ma kogo rozśmieszyć
audytorium się pochowało gdzieś
na lubelskich cmentarzach
odcięty od pępowiny przyjąłem
że przybiorę kształ embrionalny
jak w starożytnym kurhanie
zaczekam na księdza kapelana
z kropidłem i jakimś dobrym
winem mszalnym zagryziemy
wargi do krwi za naszych bliźnich
którzy mają gdzieś kto pierwszy
ważne żeby bolało bardziej
a organista zaintonuje jakąś pieśń
patriotyczną o równości wszystkich
wobec śmierci

Odgrzewanie dziadkowych kotletów

porysowałem twarz długopisem
który robi głębokie bruzdy
na głowę platyna od l'oreal
z odżywką i depilacja grzywki
woskiem aż po sam czubek
wory mam od komputera
naftalinowe kulki w kieszeń
ułańskich spodni z demobilu
i marynarka pamiętająca Gierka
pożółkły notes wielkich miłości
ciekawe czy go któraś pamięta
patrzę i widzę mojego dziadka
wszelki duch ale podobieństwo
zaraz co to ja chciałem

Znikoma szkodliwość czynu

Stawiam znicz na podwójnej ciągłej
dokładnie w tym samym miejscu
chłopak w koszulce z JESTEM BOGIEM
wyskakuje z grafitowej beemki
żeby kopnąć mnie w głowę
padam do stóp i oddaję pokłon
on zażenowany szepce że to taka poza
a jego stary robił tę drogę przez cmentarz
palimy fajkę po której jest inaczej
opowiadamy głupie żarty
policjant z komisariatu zwierza się
ze swoich trzech prób samobójczych
mówię o ojcu który został tatą
dopiero po wylewie z jedną ręką i połową twarz
i mamie co w środku nocy przypomina
żebym wyłączył gaz pod wodą na herbatę 
pytam czy jego rodzice tez leżą na unickiej
kręci głową a później długo płacze
zdejmuje kajdanki żebym mógł go przytulić
potem odwozi służbowym samochodem
zapadła się jezdnia i zbierają gapie
widać dwa złączone szkielety

Ruchome pieski

obroże przesuwają się przed oczami
jak w kalejdoskopie kina Iluzjon
a na głowę pada kolorowe konfetti
sufit wymaga gruntownego remontu
wyciągam rękę żeby włożyć palec
druga sięga po fantazyjny kształt
z tekturowego pudła między nogami
powierzchnia ekranu kontrastuje
z mokrym jęzorem szczeniaka
jesteś notorycznym kłamcą
szepce mój wewnętrzny policjant
próbuję go zagłuszyć głośnym siorbaniem
chemicznej substancji której skład
trzymają w jakimś amerykańskim sejfie
a co z moją alergią na sierść pytam
ale facet który zbiera okulary
tylko wzrusza ramionami

Tutti Frutti

przez uchylone okno sypialni
wchodzi śmierć z głową konia
a strużka pomidorowego sosu
rysuje cienką granicę
której nie wolno przekraczać
non dimenticarti syczy karabinier
z twarzą Mario Puzo i grozi palcem
jestem kurwa na zakręcie
próbuję się tłumaczyć
ale chyba się powtarzam
chowam emocje pod warstwę
startego sera i oliwy z oliwek
żeby grać zagubionego turystę