Tak, złożyłem kwiaty pod pomnikiem Bieruta

kładziemy kwiaty

u stóp człowieka

który skazał dziadka

na czapę za coś

czego nie rozumiem

bo jestem jeszcze mały

a on patrzy na swój zamek

więzienie dla wrogów ustroju

takich jak mój dziadek

i nawet się nie uśmiechnie

kiedy mu kładę

czerwone goździki na bucie

chociaż mówili że kochał

dzieci i kwiaty

Śmierć - jedna wielka mistyfikacja

Być może ta śmierć to mistyfikacja
odegrana dla najbliższej rodziny
kolegów kochanek i ich dzieci
dla świętego spokoju na wieki
performance na którym wszyscy
płaczą bez względu na wiek
przekonania i światopogląd
którego przedmiotem jest ciało
i dusza ale to kwestia sporna
ktoś stoi z boku i trywializuje
inny poszukuje na półkach
biblioteki bizantyjskiej fajek
a ja się pytam po co
wczoraj się pytałem dlaczego

Polityczna kontestacja z β-Karotenem

pierwszy sekretarz partii

zapragnął mieć swój pomnik

że czasu było niewiele

i minus trzydzieści stopni

wybrało materiał odpowiedni

do panującej aury

o dużej plastyczności

lecz mało odporny na odwilż

zleciały się czarne wołgi

wytoczyli oficjele o twarzach

rumianych od mrozu

i niekończących toastów

za zdrowie i powodzenie

wtem ktoś nieopatrznie

jedni mówią że dla żartu

a inni że z desperacji

wyciągnął z kieszeni spodni

marchewkę

Ognie świętego Elma

nieroztropne hurysy

w tańcu zatracone

już nie patrzą na tego

co z nimi flirtował

unosząc sukienki

a wesoły zalotnik

kiedy się przemieni

w ryczącego demona

wysmaga je batem

i szarpiąc za włosy

powali na ziemię

jak ścięte cedry

Antoni Padewski

stanie w oknie 

w obronie

panien mądrych

co dostrzegły

ognie świętego Elma

iskrzące się

w oczach obłędnych tego

który łamie maszty

wyrywa drzewa

albo strąca

płatki w ogrodzie

Paryskie noce

sierpniowe noce są chłodne
na schodach polskiego kościoła
przy rue saint-honoré
ksiądz proboszcz stąpa ostrożnie
by nie rozdeptać mi głowy
dobranoc bez cienia sarkazmu
po którym trochę tęskno
do smaku kolacji domowej
ogromny józek z bieszczad
właśnie wypija mi wodę
a wcześniej uciekł od wojska
je suis polonais
je cherche du travail
odmawiam jak modlitwę
by wreszcie zamknąć oczy
i wrócić na chwilę do kraju

Zapominam

uciekające myśli skaczą
z kamienia na kamień i gubią
cały porządek działań
w roztargnieniu zapominam że
tam oto jest drugi brzeg
a tutaj gubi się mój czas
wypuszczam kolejne słowa
które odbijają się jak kaczki
i znikają kiedy uwaga
przerzuca się na coś innego
przez jej deficyt nie umiem
wyznać miłości bo kocham
bez biernika brzmi jakoś dziwnie

Herbata z róży

wyhodował różę w swoim wnętrzu 

dlaczego to co piękne musi boleć

krew z przygryzionej wargi jedynym

dowodem na wbity w komorę kolec

proszę przybić pacjenta do stołu

rozkazuje ordynator nad umywalką

wspomnień nie trzeba znieczulać

anestezjolog odsłania trzydzieści

srebrnych zębów i wpycha gąbkę

uwiję ci z niej piękny wianek

szepce siostra oddziałowa zadowolona

z wygranej w kości przecież pensje

w służbie zdrowia są takie niskie

nieruchoma linia na monitorze

wskazuje że operacja się udała

instrumentariuszka pada na kolana

z okrzykiem że ta róża jest boska

zagrzebany w kryształowym piasku

na samym dnie kubka czekam

na różaną herbatę

Nie mam nastroju do tańca

"Chodź, zatańczymy czymy czymy walczyk,

cyk cyk na tarczy, niech tyka niech patrzy.

Chodź, zatańczymy czymy czymy tango,

dziś danse macabre Naszą ostatnią randką"

Buka ft. Rahim

jej oddech zagłuszam śmiechem
im dłużej tym humor bardziej  czarny
już prawie nie ma kogo rozśmieszyć
audytorium się pochowało gdzieś
na lubelskich cmentarzach
odcięty od pępowiny przyjąłem
że przybiorę kształ embrionalny
jak w starożytnym kurhanie
zaczekam na księdza kapelana
z kropidłem i jakimś dobrym
winem mszalnym zagryziemy
wargi do krwi za naszych bliźnich
którzy mają gdzieś kto pierwszy
ważne żeby bolało bardziej
a organista zaintonuje jakąś pieśń
patriotyczną o równości wszystkich
wobec śmierci

Odgrzewanie dziadkowych kotletów

porysowałem twarz długopisem
który robi głębokie bruzdy
na głowę platyna od l'oreal
z odżywką i depilacja grzywki
woskiem aż po sam czubek
wory mam od komputera
naftalinowe kulki w kieszeń
ułańskich spodni z demobilu
i marynarka pamiętająca Gierka
pożółkły notes wielkich miłości
ciekawe czy go któraś pamięta
patrzę i widzę mojego dziadka
wszelki duch ale podobieństwo
zaraz co to ja chciałem