Konarmija i rewolucjonnyj simboł

Budionny chwycił konia spomiędzy szarawarów
puścił fantazji lejce ścieżynką od ruczaju
aż wolnej myśli struga po stepach Zaporoża
zawiodła go pod buty krasnoarmieńców boga

Ten pyknął raz z fajeczki i podkręciwszy wąsa
gruziński dobył kordzik leciutko nim potrząsa
urynę czując nosem tak rzecze do Siemona
wot eto rewolucji radzieckiej jest ikona

wnet prysnął czar i urok wszechpolitycznych haseł
kiedy się okazało że symbol jest kutasem

Czy cellulit jest uleczalny?

pytasz ojca albo matki

już ci się całkiem pomieszało

i nie wiadomo która trumna jest kogo

nie płacz pobiegnę po chłopaków

zniesiemy elegancko na dół

że już nic nie zostanie

książki wyniesiemy na śmietnik

ubrania wspomnienia obrazy

zostawimy lustro żebyś mogła

sobie oglądać twarz tyłek piersi

a zegar wypierdolę przez balkon

osobiście za to że się tak spieszył

ja ci siostro nie odpowiem

nie znam sie na babskich sprawach

ale mogę pomalować mieszkanie

korzystając z okazji że jest

puste

Czarne chmury

iglica kościoła
rozrywa czarną chmurę
o twarzy demona
zanim zdąży rozpętać piekło
nad miasteczkiem
w którym zapach siarki
z pobliskiej kopalni
służy frekwencji
po niedzielnej sumie
wracające dziewczęta
przyspieszają kroku
bo w stawie topielec
już niejedną duszę
zwabił na zatracenie
a w remizie strażackiej
będzie pogadanka
że piekła nie ma
zakończona koncertem
heavymetalowców
z samej stolicy

i znów czarne chmury
zbierają się nad okolicą

Wiem, że straciłem szansę na sławę i pieniądze

w poszukiwaniu nowych doznań
odkrywamy odmienne światy
zamieszkałe przez białe myszki
gdzieś pomiędzy niedzielnym rosołem
a kotletem schabowym który spływa
na podłogę i pewnie przeleży
tak bez ruchu do poniedziałku
jaka jest definicja nieśmiertelności
pyta facet z telewizji w jakimś konkursie
audiotele na najlepszego poetę roku
ale my nie oglądamy telewizora odpowiadam
wtedy pada zmatowiały na podłogę
ułożoną zmyślnie w szachownicę
straciłeś szansę na sławę plus pieniądze
słyszę i proszę o dokładkę mizerii

Tak, złożyłem kwiaty pod pomnikiem Bieruta

kładziemy kwiaty

u stóp człowieka

który skazał dziadka

na czapę za coś

czego nie rozumiem

bo jestem jeszcze mały

a on patrzy na swój zamek

więzienie dla wrogów ustroju

takich jak mój dziadek

i nawet się nie uśmiechnie

kiedy mu kładę

czerwone goździki na bucie

chociaż mówili że kochał

dzieci i kwiaty

Śmierć - jedna wielka mistyfikacja

Być może ta śmierć to mistyfikacja
odegrana dla najbliższej rodziny
kolegów kochanek i ich dzieci
dla świętego spokoju na wieki
performance na którym wszyscy
płaczą bez względu na wiek
przekonania i światopogląd
którego przedmiotem jest ciało
i dusza ale to kwestia sporna
ktoś stoi z boku i trywializuje
inny poszukuje na półkach
biblioteki bizantyjskiej fajek
a ja się pytam po co
wczoraj się pytałem dlaczego

Polityczna kontestacja z β-Karotenem

pierwszy sekretarz partii

zapragnął mieć swój pomnik

że czasu było niewiele

i minus trzydzieści stopni

wybrało materiał odpowiedni

do panującej aury

o dużej plastyczności

lecz mało odporny na odwilż

zleciały się czarne wołgi

wytoczyli oficjele o twarzach

rumianych od mrozu

i niekończących toastów

za zdrowie i powodzenie

wtem ktoś nieopatrznie

jedni mówią że dla żartu

a inni że z desperacji

wyciągnął z kieszeni spodni

marchewkę

Ognie świętego Elma

nieroztropne hurysy

w tańcu zatracone

już nie patrzą na tego

co z nimi flirtował

unosząc sukienki

a wesoły zalotnik

kiedy się przemieni

w ryczącego demona

wysmaga je batem

i szarpiąc za włosy

powali na ziemię

jak ścięte cedry

Antoni Padewski

stanie w oknie 

w obronie

panien mądrych

co dostrzegły

ognie świętego Elma

iskrzące się

w oczach obłędnych tego

który łamie maszty

wyrywa drzewa

albo strąca

płatki w ogrodzie

Paryskie noce

sierpniowe noce są chłodne
na schodach polskiego kościoła
przy rue saint-honoré
ksiądz proboszcz stąpa ostrożnie
by nie rozdeptać mi głowy
dobranoc bez cienia sarkazmu
po którym trochę tęskno
do smaku kolacji domowej
ogromny józek z bieszczad
właśnie wypija mi wodę
a wcześniej uciekł od wojska
je suis polonais
je cherche du travail
odmawiam jak modlitwę
by wreszcie zamknąć oczy
i wrócić na chwilę do kraju