Na śmierć Jeżynki żałobny rapsod

i właśnie padła mi komórka

jak pada jabłko od jabłoni

lub blady strach na twarz turysty

kiedy go goni stado słoni

była mi prawie tak jak córka

a jest daleka jak sąsiadka

właśnie odeszła mi komórka

kochanka żona nawet matka

kiedyś tuliłem ją w kieszeni

tej co jest blisko sami wiecie

a ona wibracjami swemi

słodko łechtała ecie-pecie

co teraz czuję? nie zgadujcie

lecz wam podpowiem groch z kapustą

wszak nie nałożę sobie przecie

pomilczę ach nad miską pustą

Smutne miasteczko

sentymentalny siąpi deszczyk
melancholijną roniąc łezkę
gdy mu spóźniony lekko wietrzyk
cichutko nuci swą piosenkę

dawno skończyły się czereśnie
a razem z nimi stary klasztor
odeszli wszyscy ci najlepsi
i w szklanych oczach zgasło światło

już posiwiało z niekochania
za oknem stare moje miasto
i już przed mrokiem się nie wzbrania
nocy wełnianym czarnym płaszczem

nie mają komu szumieć drzewa
i tylko wiatr pod nosem nuci
lecz skończy kiedy będzie trzeba
pójdzie i nigdy tu nie wróci

Pan Jerzy

koło wieży

leży pan Jerzy

bez wierzchniej odzieży

i nie wierzy

że go ktoś

kiedyś zważy

i zmierzy

zapakuje jak należy

w dzwon uderzy

lecz bądźmy szczerzy

jeden zapłacze

a drugi zęby wyszczerzy

kładąc kwiatek

nieświeży

że niby się nie należy

skoro ktoś tylko leży

koło wieży

do pracy nie pobieży

aż człowiekowi

włos się jeży

że wszystko od siebie

tak współzależy

Galop suchotnika

magiczny świecie dymiących czajników

i cerat w fantazyjne kratki

gdzie światło pada na kawałki podłogi

a plamy zmieniają się w baśniowe postaci

widać twarze wyimaginowanych przyjaciół

na pegazach z okruchów po maślanych ciastkach

ale bez tych wszystkich męczących pytań typu

czy był wczoraj stolec

Galop suchotnika

magiczny świecie dymiących czajników

i cerat w fantazyjne kratki

gdzie światło pada na kawałki podłogi

a plamy zmieniają się w baśniowe postaci

widać twarze wyimaginowanych przyjaciół

na pegazach z okruchów po maślanych ciastkach

ale bez tych wszystkich męczących pytań typu

czy był wczoraj stolec

Na dobry początek

piję koktajl bananowy
bo tylko na to mnie stać
jestem żałosny i małostkowy
jak starożytni bogowie
a pobieżni przeglądacze Internetu
pewnie się nie dopatrzą
zgrabnie wplecionych cytatów
z noworocznego filmu
bez happy endu
miłości do pieniędzy
oraz szczęścia do ludzi
napisała moja ręka
ale wtedy nie byłem sobą
dzisiaj też nie jestem
bo sobie postanowiłem
że się zmienię

Kiedy już nie ma o co walczyć i wypić nie ma z co

wiatr zmian już dawno przestał wiać

pogasły wszystkie stosy

grający już przestali grać

o garstkę siwych włosów

na stołkach inni zamiast nas

znaczone dzierżą karty

i za nas ktoś wycedzi pass

bo nie ma o co walczyć

dawno ostatni księżyc zgasł

a z nim szczęśliwe gwiazdy

dokoła gołych krzyży las

z litości lub z pogardy

Fiu-fiu

nikt już się nie zachwyca

bo świat zapomniał

jak to się cmoka z uznaniem

albo nawet gwiżdże

pytasz mnie 

z zaznaczonym priorytetem:

czym są dla ciebie

te zwykłe widoki?

a ja odpowiadam

że już jestem gotów na wszystko

ubrałem choinkę

i nawet mi nie przeszkadza

że jesteś

czarno-biała

Ogłoszenie

sprzedam 
zbiór traumatycznych przeżyć
oprawiony w miękką skórkę
można go oczywiście rozszerzyć
o kolejne doświadczenia
w zależności od państwa potrzeb
pod warunkiem że nie będę musiał
w tym wszystkim uczestniczyć
ponieważ
już to co jest
z trudem mieści się w głowie
najchętniej bym się tego pozbył
albo zamienił
na coś lekkiego do poduszki