Jest idealnie, brakuje tylko zakończenia

kiedy już wypowiemy sakramentalne

zamieszkajmy razem bo tak będzie taniej

pojawi się perspektywa stworzenia rodziny

dla naszych wykastrowanych kotów

wniesiesz w posagu tysiąc fejsbukowych lajków

i może wreszcie polubię programy kulinarne

ktoś kogoś zarżnie nożem do pieczywa

a gdzieś tam nastąpi poważna awaria

jak dwie szczoteczki do jednej ładowarki

będziemy wymieniać płyny ustrojowe

bez pytań o sens niezdejmowania skarpet

pelargonia na balkonie wypuści pędy

na znak że związek jest w stadium rozkwitu

umówimy się na mieście z doradcą kredytowym

ktoś się powiesi na sznurze od bielizny

a gdzieś tam włączy się poczta głosowa

jak dwie szczoteczki do jednej ładowarki

będziemy się zastanawiać

nad jakimś ładnym zakończeniem   

Chorobliwie i opętańczo

czytam wielkich poetów z nadzieją

że coś we mnie zostanie z tego

ich fizycznego bólu i cierpienia

które są wyczuwalne pod opuszkami palców

głaszczę każdy wiersz poczynając od tytułu

a kończąc na puencie żeby nic mi nie umknęło

szczególnie to co ukryte gdzieś między wersami

bo może nagle zabrakło odpowiedniego słowa

gdyby jeszcze dodać trochę lęków i frustracji

i wymieszać z odrobiną niespełnionych pragnień

to nagle się okazuje że oni wcale nie umarli

tylko żyją we mnie i w moich koszmarach

Raj dla łotrów

zaczepiam przypadkowego przechodnia

i pytam jak trafić do raju dla łotrów

bo nie ukrywam że się trochę pogubiłem

przecież mu nie powiem że prawie wszystko

co było do spierdolenia to spierdoliłem

więc stoję i czekam na jakieś wskazówki

facet najpierw patrzy mi prosto w oczy

a potem sięga do kieszeni po papierosy

na znak że to wszystko nie jest takie proste

jeżeli bardzo chcesz się tam znaleźć

to najpierw musisz się stoczyć i zrozumieć

że jesteś w punkcie z którego już nie ma odwrotu

zobaczysz twarze tych wszystkich których zwiodłeś

a ciepła wódka w szklance zamieni się w absynt

i wtedy być może pojmiesz że przecież nie tędy droga

Kiedy już postawią nam pomniki

ja już nie mam złudzeń że ktoś kiedyś

te wszystkie wiersze zapisze na płycie

i pewnie się przewrócicie jeśli dodam

że na pomnik dla nieśmiertelnego poety

zrobiony z imitacji czerwonego granitu

polski dystrybutor daje dwuletnią gwarancję

czy to wystarczy żeby sobie utrwalić

przynajmniej jeden wybrany cytat

albo czy przypadkowi przechodnie

nie skoncentrują się na sprawach prozaicznych

takich jak mech albo ptasie odchody

które mogą zagrażać wiecznej sławie

dużo bardziej niż internetowe trolle

a nieokreślony wyraz twarzy na porcelanowej emotikonie

to kolejny dowód na to że nigdy nie ma pewności

co powie ostateczny juror i jeszcze wypada dodać

że trzeba mieć kogoś kto będzie stawiał znicze

i od czasu od czasu przejedzie po wszystkim

mokrą szmatą

Ad mortem defecatum

kiedy próbujesz walczyć ze stereotypami

ale skurwysyny gdzieś się pochowały

a ty zwyczajnie nie masz już ochoty

żeby się napierdalać z własnymi myślami

w bramie z niezdarnie namalowanym chujem

który idealnie obrazuje stosunek

do szarej i tak ponurej rzeczywistości

jak twój wyraz twarzy gdy z braku innych zajęć

musisz czytać te wszystkie wulgaryzmy

powypisywane przez podobnego tobie frustrata

dla którego wyssane z palca numery do okolicznych dziwek

są najlepszym dowodem na to że nic nie jest idealne

i chociaż wiem że jesteś wkurwiony

to jednak uprzejmie proszę żebyś się nie obrażał

na ten wiersz

***

Wszystko jest takie powszednie
dzień 
dom
krzesło
chleb
kubek
cerata
i te wszystkie nieudolne próby
żeby herbata smakowała nadzwyczajnie
albo liszaj na ścianie 
zamienił się w jakieś fantastyczne zwierzę
krople z cieknącego kranu
uderzają w zwykły emaliowany garnek
nie potrafię do tego dorobić melodii
a codzienny skowyt psa sąsiadów
utwierdza mnie w przekonaniu
że tak już będzie zawsze

gdyby nawet nastąpił koniec świata
to potem będzie tak jak dawniej
dzień 
dom
krzesło
kubek
cerata
niech ktoś się zlituje i ze mną zgodzi
że tak właśnie wygląda 
piekło

Wieszyk

na skutek wewnątrzpoetyckich rozgrywek

ludzie nie chcą lajkować moich wierszy

bo kluczem do literackiej nieśmiertelności

jest przynależność do któregoś ze stowarzyszeń

możesz się zapisać pod warunkiem że pocałujesz w dupę

matkę założycielkę i administratorów grupy

oraz wykupisz całą ryzę ich wierszyków bez dedykacji

powiem ci jeszcze na ucho

że w tym środowisku liczy się lojalność

i nie można funkcjonować bez wzajemnych polubieni

to co mam do powiedzenia jest sprawą drugorzędną

liczy się warsztat więc powinienem się skupić

na liczeniu głosek i nie pisz wierszy na czczo

zjedzenie choćby jednej literki w tytule

kończy się dożywotnim wykluczeniem

z towarzystwa wzajemnej absztyfikancji

w grafomańskim piekle smażą się wiersze

jeśli nie chcesz do niego trafić

to się przynajmniej spuentuj

że jest ci głupio i że przepraszasz

Nieoczekiwany zbieg okoliczności łagodzących

Kiedyś byłem twardy jak leszczynowy orzeszek

ale na skutek brawurowego nietrzymania gardy

odkryłem uroki zapatrywania się w rozgwieżdżone niebo

przybrawszy pozycję horyzontalną snuję plany

kosmicznych podróży gdy tylko spłacę wszystkie kredyty

które na wzór ołowianej kuli trzymają mnie przy ziemi

i nie pozwalają się oderwać od spraw codziennych

jest jeszcze kształt embrionalny

zajmujący teraz dwie trzecie mojej przestrzeni

ale mógłbym sobie i z tym poradzić

gdybym znalazł wystarczająco dużo siły

żeby otworzyć oczy i zrobić zachęcającą minę

przybrawszy formę wielokończynowego potwora

moglibyśmy pozałatwiać wszystkie niezałatwione sprawy

albo dokończyć niedokończone rozmowy

a tak tylko leżę i nasłuchuję o czym śni moja druga połowa

żeby ją w odpowiednim momencie uratować

z objęć wyimaginowanego przeciwnika

co tylko czyha żeby nas otworzyć

i zeżreć cały środek wiersza

To będzie o miłości

w pierwszych słowach mojego wiersza

chciałbym cię pozdrowić najmilsza

ale nie mam najmniejszego pojęcia

jak to zostanie odczytane na zajęciach

z rozbierania utworów na czynniki pierwsze

zapewniam że moje intencje są najszersze

i może od razu wyłożę co mam na myśli

bo nie daj Bóg komuś się przyśni

jakaś niedorzeczna interpretacja

powiem krótko - poznaliśmy się na wakacjach

na przełomie lipca i sierpnia

zachód słońca w kolorze sepia

lekki wiaterek i falująca sukienka

przyjemna w dotyku aksamitnie miękka

trawa żółto nakrapiana polnym kwieciem

oraz turkusowe oczy chyba najpiękniejsze na świecie

już tłumaczę do czego zmierzam

bo cała konstrukcja się nadwyręża

i ktoś stwierdzi że na darmo moje poetyckie próby

gdy rozwlekłość stylu prowadzi do zguby

więc wyjaśniam w żołnierskich słowach

że puenta jeszcze nie jest gotowa